Το πρόγραμμα προέβλεπε τη διενέργεια διαγωνισμών για την ανάδειξη αναδόχων που θα προμήθευαν τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης. Στη συνέχεια, οι δήμοι θα αναλάμβαναν τη διανομή τους στους δικαιούχους. Στην πράξη, όμως, η διαδικασία αποδείχθηκε ιδιαίτερα προβληματική.
Στην Κρήτη, ένας διαγωνισμός μπλοκαρίστηκε μετά από δικαστική προσφυγή προμηθευτή. Ακολούθησε μια περίοδος διοικητικής ασάφειας, ενώ νέες προσπάθειες για διαγωνισμούς ακυρώθηκαν από το Ελεγκτικό Συνέδριο, καθώς κρίθηκε ότι οι όροι τους δεν συμβάδιζαν με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Οι όροι αυτοί είχαν καταρτιστεί από τον ΟΠΕΚΑ, ενώ τη διαδικασία υλοποιούσαν οι περιφέρειες.
Έτσι, όσο το ελληνικό κράτος προσπαθούσε να διορθώσει λάθη, να επαναπροκηρύξει διαγωνισμούς και να συμμορφωθεί με τη νομοθεσία, οι άνθρωποι που είχαν πραγματική ανάγκη έμεναν χωρίς βοήθεια. Τρία χρόνια πέρασαν μέσα σε καθυστερήσεις, ακυρώσεις και διοικητικές αστοχίες, αφήνοντας τους δικαιούχους χωρίς τρόφιμα.